OPTİMİST VELİSİ OLMAK
BÖLÜM 1

Optimist velisi olmak zor bir iştir.
Burada söz konusu olan, yelken geleneği olan bir aileden gelen optimistçinin velisi değildir. Şüphesiz bu da kendi içinde zorlu bir durumdur, ancak başka bir yazı konusudur.

Gelelim ailede ki ilk yelkencinin, çocuğunuz olduğu duruma.
Yaz kursları bitince, takıma seçilme heyecanları da atlatılınca, genç yelkencinin ilk yarış günü gelir kapıya dayanır. Elbette yetenekli bir çocuğunuz vardır.  Ama yine de, diğerleri ile karşılaştırmak, bütün içinde yerini görmek istersiniz.  Deneyimli yelkenciler, '' İlk yarışını bitirebilsin, başarıdır.'' deseler de, ''Dereceye girer mi acaba?'' diye içten içe düşünürsünüz.
Yarış gününden önce, hava durumu siteleri ile tanışır, bilgisayarınızın  ''sık kullanılanlar'' bölümüne eklersiniz. Çocuğunuza hissettirmeden, her saat başı bakarsınız. Aksilik bu ya, raporlara göre hava epey sert olacaktır.
Çocuğunuz, tüm heyecanı ve endişesi ile teknesini suya indirir. Arkasından baka kalırsınız. Kısa zamanda diğer optimistçilerden ayırt edemeyeceğiniz kadar uzaklaşır. Deneyimli veliler,  dürbünlerini, ''sakın benimkini isteme, asla vermem '' yüz ifadesi ile, çantalarından çıkarıp, yarışı izlemeye başlarlar.
1.Ders: Dürbün sahibi olmak gerekir.  Hem de en iyisinden.